openframeworks

9 months_Rebirth

Photo by Nick Bramhall

Interactive Light Installation. Optical fibres, LEDs, Raspberry Pi, sensors, custom software.

Immersive and meditational visual and audio space on the theme of ‘rebirth’

Using light and sound as the main elements for creating an immersive environment, this installation is trying to emulate a feeling of rebirth. More than one hundred luminous optical fibres form a pentagonal light cage that stands dimly lit, waiting for a visitor. When the visitor enters inside it, he/she ignites a light and sound sequence, a performance that will transform the light cage into a meditational visual and audio space, where the visitor is challenged to rebirth.

At the beginning, the light will be low powered and white and the sounds will be simple, distant and low frequency. Then more colours will start to appear, together with more complex patterns, rhythms and rich sound frequencies. The sound will be a mix of digital generated interpolated noise along with natural sounds recorded in an underwater environment in order to emulate the audioscape of the fetus. A final light and sound blast will mark the rebirth moment.

Commission through the Culture fund of the European Union with Manchester Metropolitan University, Fondazione Mondodigitale, I/O Lab and Curated Place

Festivals & Exhibitions:

Rome Media Art Festival 2017, Rome, Italy (April 27, 2017)
SPECTRA 2017, Aberdeen, United Kingdom (February 09, 2017)

Dollhouse

Interactive installation. Cardboard boxes, projector, sensors, 8 speakers and custom software.

Dollhouse is an interactive installation consisting of boxes placed in a horizontal structure that resembles a dollhouse. Inside each box we can watch a “lodger” who lives in this space. Some “lodgers” of dollhouse want to protect their privacy while others seek promotion. What happens when you approach to watch better or to see if somebody lives there?

The work is a comment on the privacy and personal space. Personal space is not always one physical location like our home, but it can be a pavement, a trip by car or an everyday routine. Visitors have the opportunity to watch and listen to the lives in this dollhouse. Some of lodgers want to protect their privacy, they closed the windows, avoiding exposure and the publicity. Others seek publicity and do their best to attract our attention. Some of them are completely indifferent to our existence.
23 lodgers and 23 boxes. One for each of us.
What is personal space for each of us? How our space is affected by the fact that someone is watching us? Do I want to protect my privacy or am I seeking exposure? How this can become an obsession?
Do they see me (?)

The Lodgers:

  •      The dancers
  •      The nest of ants
  •      The video blogger
  •      The streets of San Francisco
  •      Children playing
  •      The locker
  •      The street musician
  •      James Stewart is looking through the rear window
  •      The dream
  •      The book
  •      To pinup girl
  •      The space station
  •      On the sidewalk
  •      The football game
  •      The timeline
  •      The yogi

Exhibitions

«Δικό μου» a piece of space, Athens, Greece (March 16, 2016)

A teaser video of the exhibition «Δικό μου» a piece of space at Romantso, Athens, Greece (March 16, 2016)


Διαδραστική εγκατάσταση. Χαρτοκιβώτια, βιντεοπροβολέας, αισθητήρες, 8 ηχεία και ειδικό λογισμικό.

Το Dollhouse (κουκλόσπιτο) είναι μία διαδραστική εγκατάσταση που αποτελείται από χαρτοκιβώτια τοποθετημένα σε μία οριζόντια δομή που θυμίζει ένα κουκλόσπιτο. Μέσα σε κάθε κουτί μπορούμε να παρακολουθήσουμε και έναν «ένοικο» που ζει σε αυτόν το χώρο. Κάποιοι «ένοικοι» του κουκλόσπιτου θέλουν να προστατεύσουν την ιδιωτικότητά τους ενώ κάποιοι άλλοι επιζητούν την προβολή της. Τι γίνεται όταν πλησιάσουμε κοντά για να παρακολουθήσουμε καλύτερα ή για να διαπιστώσουμε αν μένει κάποιος εκεί;

Το έργο είναι ένα σχόλιο για την ιδιωτικότητα και τον προσωπικό χώρο. Ο προσωπικός χώρος που δεν είναι πάντα μία υπαρκτή σταθερή τοποθεσία όπως το σπίτι μας, αλλά μπορεί να είναι ένα πεζοδρόμιο, μία διαδρομή με το αυτοκίνητο ή μία καθημερινή συνήθεια. Ο επισκέπτης έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει και να ακούσει τις ζωές μέσα σε αυτό το κουκλόσπιτο. Κάποιοι από ενοίκους θέλοντας να προστατεύσουν την ιδιωτικότητά τους, μας κλείνουν τα παράθυρα αποφεύγοντας την έκθεση και τα αδιάκριτα μάτια. Άλλοι επιζητούν την προβολή και κάνουν τα πάντα για να τραβήξουν την προσοχή μας. Υπάρχουν και αυτοί που αδιαφορούν εντελώς για την ύπαρξή μας.

23 ένοικοι και 23 κουτιά. Ένα για τον καθένα μας.

Τι θεωρεί τελικά ο καθένας προσωπικό χώρο; Πόσο επηρεάζεται ο χώρος μας από το γεγονός ότι μας παρακολουθούν; Θέλω να προστατεύσω την ιδιωτικότητά μου ή επιζητώ την προβολή της; Πόσο η προβολή της μπορεί να γίνει εμμονή;

Με βλέπουν(;)

Οι ένοικοι:

  • Οι χορευτές
  • Η φωλιά των μερμηγκιών
  • Ο video blogger
  • Οι δρόμοι του San Francisco
  • Τα παιδιά που παίζουν
  • Το ντουλαπάκι
  • Ο μουσικός του δρόμου
  • Ο James Stewart κοιτάει από το πίσω παράθυρο
  • Το όνειρο
  • Το βιβλίο
  • To pinup girl
  • Ο διαστημικός σταθμός
  • Στο πεζοδρόμιο
  • Η κερκίδα
  • Το timeline
  • Ο yogi

Έκθεση

12717906_954699621304173_7024737203703178657_n

Η εγκατάσταση θα παρουσιαστή στην ομαδική έκθεση “δικό μου” a piece of space από τις 14 έως τις 24 Μαρτίου 2016.

Εγκαίνια: Τετάρτη 16 Μαρτίου 19.30
Διάρκεια έκθεσης: 16.03 – 23.03.2016
Ώρες λειτουργίας:
Καθημερινές : 17.00-­21.00
Σαβ/κο : 13.00 -­21.00
ΡΟΜΑΝΤΣΟ, 1ος όροφος

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://www.facebook.com/events/138121696575768/

• «Δικό μου» a piece of space, Athens, Greece (March 16, 2016)

Loading Map....

«Δικό μου» a piece of space

Ποιος είναι ο χώρος μου; Οι διαστάσεις του; Πόσο δικός μου είναι τελικά; Ποιες είναι οι ιδιοκτησίες μου και ποια τα όρια μου; Πόσο ρευστά είναι αυτά τα όρια; Πόσο μου ανήκει το σπίτι μου; Μου ανήκουν οι καθημερινές μου διαδρομές; Ποιες είναι οι παράμετροι που διαμορφώνουν το χώρο μου; Ο χρόνος, εγώ, οι άλλοι. Όταν εκλείπουν τα απτά όρια πόσο ρευστός είναι ο προσωπικός χώρος;

Πως μπορεί η τέχνη σε συνδυασμό με την τεχνολογία να απεικονίσουν τη λεπτή ισορροπία αυτής της ρευστότητας; Τα έργα της έκθεσης, μελετώντας τις πτυχές που μεταβάλλουν τον προσωπικό μας χώρο στην πόλη, επιχειρούν να αποτυπώσουν και να ορίσουν τη σημασία του. Προσεγγίζουν τις κοινωνικές και χωρικές διεκδικήσεις, τις συνειδητές και ασυνείδητες κατακτήσεις του ατόμου μέσα στην πόλη.

Στο πλαίσιο του ΠΜΣ «Πολιτιστική Διαχείριση» του Παντείου Πανεπιστημίου, η Ραφαέλα Καραγιάννη και η Αναστασία Τερζίδου, συνδιοργανώνουν μια έκθεση ψηφιακών τεχνών που μελετά τη διάδραση μεταξύ δημιουργού-έργου-κοινού. Η έκθεση είναι μικρής κλίμακας και αποτελείται από πρωτότυπα έργα Ελλήνων καλλιτεχνών.

Φωτογραφίες

Dollhouse---Yiannis-Kranidiotis-3

Dollhouse---Yiannis-Kranidiotis

Dollhouse v1.1_Scene 1

 

 

Ichographs MdelP

Audiovisual Installation. 1ch HD video| 2ch sound. Dimension Variable.
Ichographs MdelP (Madonna del Prato) is a sound and picture artwork that explores the relationships between colors and frequencies. The famous painting of Raffaello “Madonna del Prato” (Madonna of the Meadow) is decomposed into 10,0000 cubic particles each carrying a frequency relevant to its color (HSV hue value). As we move around, we hear the sound of all these colors/frequency generator particles fly in the space towards the canvas to compose the painting. Warm colors (like red) are higher frequencies and cold colors (like blue) are lower frequencies.

Ichographs is a method of creating soundscapes using visual stimulus and the color-frequency transformation. The painting is transformed into the audio domain and back to visual producing a contemporary amalgamation. As we pass through the various color/frequency layers, we investigate the connections between classical aesthetics and the digital practice, revealing a latent version of the old masterpiece. The final artwork is a contemporary amalgamation of the old painting and the modern abstraction methods, a harmonious dialog between the old and the new, the analog and the digital.

Featured in:

gizmodo-logo hyperallergic_header openCulture
icons-s51ce3b791e

Big_Think_NEW_Logo_BUG

Festivals & Exhibitions:

FILE 2017, Sao Paulo, Brazil (July 01, 2017)
The Muses Project, Athens, Greece (February 08, 2017)
MADATAC 08 – Festival of New Media Arts, Madrid, Spain (January 12, 2017)
MozFest 2016, London , United Kingdom (October 28, 2016)
AnimaSyros 9.0, Syros, Greece (September 21, 2016)
GENERATE!° LAB, Tübingen, Germany (May 28, 2016)
backup_festival, Weimar, Germany (May 18, 2016)
Creative Tech Week, Brooklyn, United States (April 30, 2016)

Stills

Photos from Veranstaltungen der Shedhalle Tübingen GENERATE!° lab at Tübingen, Germany, where “Ichographs MdelP” was presented.

Technical Information

“Ichographs MdelP”was created using Open Frameworks and Pure Data. The image was divided into 10,000 pieces. Each piece was assigned a frequency depending on its color and more specifically its HSV hue value. Warm colors (like red) are higher frequencies (up to 800Hz) and cold colors (like blue) are lower frequencies (down to 50Hz). Other properties of the color like the saturation and the value (again in HSV color representation) are used for defining the dimensions, the position and the speed of the particle.

Color-Frequency-Relationship

Warm colors (like red) are higher frequencies (up to 800Hz) and cold colors (like blue) are lower frequencies (down to 50Hz)

As the camera moves around we hear the sound that all these 10,000 moving colors/frequency generators are producing. The loudness of each particle is proportional to the distance from viewer. As a result, when we pass over over Madonna’s scarlet dress, we hear the high “red” frequencies; conversely, as it scans fragments of the blue sky, we start hearing the low “blue” frequencies. All the sound data(sound amplitudes) were sent via OSC to a Pure Data  patch with a set of 600 sine-wave generators for producing the sound.

A screenshot from a Pure Data patch containing the 600 sound oscillators.

A screenshot from a Pure Data patch containing the 600 sound oscillators.